Dlaczego koty potrzebują granic
18.11.2024 - Czas czytania: 3 minuty
Eine Katze liegt auf dem Teppich
Wyznaczanie granic brzmi niczym karanie. W rzeczywistości jednak stanowi ułatwienie zarówno dla naszych ulubionych kotów, jak i dla ludzi. Kocia behawiorystka Petra Ott wyjaśnia, dlaczego tak jest.
Autorka: Petra Ott
Trenerka zwierząt z holistycznym podejściem, certyfikowana opiekunka zwierząt i ekspertka od kocich zachowańWyznaczanie kotu rozsądnych granic
Zacznijmy od tego, że nadmiar ograniczeń nie jest dobrym pomysłem, ponieważ może być źródłem konfliktów. Jeśli na przykład zabraniam kotu wchodzenia na stół, blat kuchenny, kanapę, fotel itp., jest to prawdopodobnie zbyt wiele powierzchni, do których jako człowiek roszczę sobie prawo. W ten sposób znacznie ograniczam koci rewir.
Praktyczny przykład: Skontaktowała się ze mną zdesperowana rodzina, ponieważ trzy koty, które przygarnęli ze schroniska, nagle stały się agresywne. Po krótkim czasie atakowały zarówno swoich towarzyszy, jak i ludzi. Co tam się stało? Rodzina była bezradna, a mieszkali przecież na dużej powierzchni 125 metrów.
Po dokładniejszym dopytaniu, ile drzwi w domu pozostaje zamkniętych i dokąd koty w ogóle nie mogą wchodzić, wszystko było jasne: trzy koty mogły przebywać zaledwie na 35 metrach kwadratowych w pokoju dziennym, miały wspólne miski na karmę, a w łazience znajdowała się tylko jedna kuweta. Dopełnieniem kocich problemów była dwójka małych dzieci, które bez wątpienia kochały swoje futrzaki, ale były bardzo hałaśliwe. Rodzina nie pomyślała także o podwyższonych miejscach do wypoczynku dla zwierząt.
Zasady pozwalają rozładować napięcie
Jeśli koty mają zbyt mało zasobów lub ich rewir jest zbyt mały, bronią się – ofensywnie lub defensywnie. Mimo to uważam, że bardzo ważne jest wyznaczenie stref zakazanych, jak na przykład stół. Jest to całkowicie uzasadnione! Jeśli jako człowiek wyznaczam granice, cieszy mnie, kiedy mój kot ich przestrzega. Jestem mniej nerwowy, poddenerwowany lub agresywny. Kot z kolei nie musi wciąż żebrać o uwagę, ponieważ wie, że na stole po prostu nie wolno przebywać.
Aby wyegzekwować taką zasadę, musimy być konsekwentni i nie tolerować wyjątków. Ważne jest także, by unikać mylnego warunkowania. Niektóre koty rozumieją nasze „nie” lub zdejmowanie ze stołu jako okazanie uwagi, a nie jako karę. Jednak pomstowanie nic nie da, ponieważ wtedy zmienia się relacja pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem, wszyscy są zdezorientowani i poddenerwowani, więc już wkrótce pojawiają się kolejne problemy.
Kolejny praktyczny przykład: Właścicielka kota była bardzo zdenerwowana, ponieważ za każdym razem, kiedy siadała do kolacji, kot był już na miejscu z jedną łapą w talerzu. Żaden talerz nie był bezpieczny. Po rozmowie okazało się, że kobieta nieświadomie nagradzała kota za jego zachowanie i dodatkowo je wzmacniała.
Niestety jako właściciele kotów często niewłaściwie interpretujemy niektóre sytuacje, ponieważ traktujemy nasze zwierzaki jak ludzi. Wtedy pojawiają się problemy. Kot nie chce prowokować czy denerwować swojego opiekuna. Koty chętnie rozszerzają swój rewir, nawet jeśli jest to tylko stół w jadalni lub talerz.
Czasem musimy zmienić jedynie drobną rzecz. Pomaga w tym spojrzenie z zewnątrz. Wystarczą jasne zasady i zrozumiały trening, by w domu znów zagościł spokój.
